zabit

 Herwiha binêre: zabít, zabît, û zabıt

Kurmancî

Navdêr

zabit m yan n li gorî maneyê

1. Serbazên payebilind yên wek general û kolonel û major.

   Hevmane: efser, sibay

Formên alternatîv

• zabît

Jê

• binzabit
• jêrzabit
• zabitî
• zabitîtî

Etîmolojî

Ji erebî ضابط (żabiț), têkilî zeft, zebt, zemt, zevt, mezbût...

Werger

• Almanî: Offizier → de m, Kommandant → de m
• Erebî: ^?آمر, ^?ضابط
• Esperantoyî: oficiro
• Farisî: افسر → fa, پلیس → fa, ضابط → fa
• Fînî: upseeri → fi
• Fransî: officier → fr
• Holendî: officier → nl
• Îngilîzî: sergeant → en, officer → en
• Norwecî: offiser
• Polonî: oficer → pl
• Spanî: oficial → es
• Swêdî: officer → sv
• Tirkî: subay → tr, zabit → tr

Anagram

• izbat

Tirkî

Bilêvkirin

• Deng (Îzmîr, Tirkiye):

  guhdar bikeⓘ

  (file)

Navdêr

zabit

1. zabit
2. zabit, zabitan, serbaz

Anagram

• bazit