yanmak

Tirkî

Lêker

yanmak

1. şewitîn, sotin, ayisîn

   Ormanlar yandı. ― Daristan şewitîn.

2. pêketin, vêketin, darîn

   Odunlar yandı. ― Êzing pêketin.

3. vêketin (ji bo ronîdanê)

   Lamba yandı. ― Lemba pê ket.

4. pîsoyî bûn

   Yemek yandı. ― Xwarin şewitî.

5. şeliqîn, şewitîn

   Eli yandı. ― Destê wê şewitî.

6. sincirîn, kelîn, agir pêketin (ji bo beden û heyberan)

   Ateşler içinde, günlerce titreyereke yandı. ― Di nav şewatê de, bi rojan ricifî û keliya.

7. biriqîn, çirisîn (şewq dan, şemal dan)

   Kızgın güneşin altında bir kaç batarya top yanıyordu.

   Di binê tava tûj de çend topên batarya diçirisîn.

8. şewitîn (tiştê ku ji ber sedemên cuda Cuda bêkêr dibe)

   Kumaş boyadan yanmış. ― Qumaş ji ber boyağı şewitiye.

   Ekinler dondan dolayı yanmış. ― Debr ji ber qeşayê şewitîne.

9. şewitîn (ji ber tûjî û tehliyê)

   Biberden ağzım yanıyor. ― Ji berîsotê devê min dişewite.

10. (mecazî) bi ber ketin, xem xwarin
11. (mecazî) mirin, helîn

    Sana yanıyorum kız. ― Ez li ser te dimirim keçê.

12. (mecazî) şewitîn (ji qîmet ketin)

    Vaktinden önce değiştirilmeyen kâğıt paralar yandı.

    Pereyê kaxiz ên ku di wexta xwe de nehatine guhirandin şewitîn.

13. (mecazî) çûn ji (yekî)

    Kitaptan dolayı sorsalar yandık. ― Eger ji ber pirtûkê ji me pirs bipirsin, çû ji min.

14. şewitîn (di leyîstikên zarokan de)
15. veşewitîn (ji be sermayê)

    Kardan dolayı parmakları yanmış. ― Ji ber berfê tiliyê wê veşewitîne.

    Yana yakıla. ― Bi axe waxê.