xwerûtî

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /xʷɛɾuːˈtiː/
• Kîtekirin: xwe·rû·tî

Navdêr

Tewandina xwerûtî
Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	xwerûtî	xwerûtî
Îzafe	xwerûtiya	xwerûtiyên
Çemandî	xwerûtiyê	xwerûtiyan
Nîşandera çemandî	wê xwerûtiyê	wan xwerûtiyan
Bangkirin	xwerûtiyê	xwerûtiyino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	xwerûtiyek	xwerûtiyin
Îzafe	xwerûtiyeke	xwerûtiyine
Çemandî	xwerûtiyekê	xwerûtiyinan

xwerûtî m

1. Rewşa xwerûbûnê.
2. Safbûn, zelal, paqijî, safîtî, tesfiye, safî, resenî, sadetî, asanî, sadeyî, sivikî, besîtî, arîtî, aritî.^{[Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].}

Etîmolojî

Ji xwerû +‎ -î.

Werger

• Almanî: Reinheit → de m
• Erebî: طهارة, صفاء, نقاء, نقاوة, تنقيح
• Îngilîzî: refinement → en, unsophistication → en, ^?peculiarity → en
• Tirkî: arılık → tr, sadelik → tr, safiyet → tr, ^?saffet → tr