xitim

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: xi·tim

Navdêr

xitim m

1. mor, muhr, nîşan
2. xwendina hemûyê, xwendina ta dawiyê

   xitim kirin (hemû xwendin, ta dawiyê xwendin)

   Wî pênc caran Quran xitim kiriye.
   (Wî pênc caran Quran ji serî ta binî xwendiye.)

Tewandin

Tewandina xitim

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	xitim	xitim
Îzafe	xitima	xitimên
Çemandî	xitimê	xitiman
Nîşandera çem.	wê xitimê	wan xitiman
Bangkirin	xitimê	xitimino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	xitimek	xitimin
Îzafe	xitimeke	xitimine
Çemandî	xitimekê	xitiminan

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: ختم

Formên alternatîv

• xetim
• xetm
• xitm

Jê

• xitim kirin (lêker)
• xitimker
• xitimkirin (navdêr)
• xitimkirî (rengdêr)

Etîmolojî

Ji erebî ختم (xetm: 1) muhr, mor 2) girtin, qepatkirin, asêkirin (> binere xetimîn / xetimandin) 3) xwandina hemû Qur'anê, hevreha aramî חתימ (xetîm), hemû ji misrî [skrîpt hewce ye] (x-t-m-).

Bide ber

• hafiz

Werger

• Almanî: Blockierung → de m
• Erebî: ^?الرقم, ^?الرین, ^?الطابع
• Îngilîzî: seal → en
• Tirkî: hatim → tr, mühür → tr, ^?aktarmak → tr, ^?devirmek → tr, ^?devretmek → tr, ^?hatim indirmek, ^?hatmetmek → tr