xenê

Kurmancî

Rengdêr

Pozîtîv	Komparatîv	Sûperlatîv
xenê	xenêtir	herî xenê (merkezî) tewrî xenê (rojavayî)

xenê

1. kêfxweşîya hebûna tiştekî, dewlemend

   Em bi germê xenê bûn.

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: خەنێ

Herwiha

• xinê

Etîmolojî

Ji erebî [Peyv?] ẍenî (zengîn, dewlemend).

Jê

• xenêk

Werger

• Tirkî: gani → tr