vêca

Kurmancî

Hoker

vêca

1. Îcar, vêga, ca, madem, madem ku.

   Kurdan biryara xwe daye ku Kurdistanek serbixwe ava bikin. Vêca dijmin bixwazin yan nexwazin, nikarim rê li ber kurdan bigirin.

   • Wextê hindê hatiye ku vêca em jî azad û serfiraz û di aştiyê de weke miletên din yên cîhanê li ser axa welatê xwe bijîn. — (Sidqî Hirorî, Kurê Zinarê Serbilind, Weşanên Nûdem, Stokholm, 1996)
2. Îcar, vê carê.

   Ez vêca li gel we nayêm.

Herwiha

• vêcar
• wêle

Etîmolojî

Ji vê + car(ê).

Werger

• Almanî: dann → de, dieses Mal, diesmal → de, vorläufig → de, ^?alsdenn
• Farisî: اینبار, این دفعه
• Îngilîzî: thereupon → en, ergo → en, ^?accordingly → en, ^?so that → en
• Tirkî: madem → tr (öyle), öyleyse → tr, bu sefer → tr