tuwanc

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: tu·wanc

Navdêr

tuwanc cins hewce ye (c=m: mê, c=n: nêr, c=mn: mê û nêr, c=nt: nêtar)

1. Dema mirov tiştekî qesd an jî îma dike.

   Hevmane: îma, qest

   Ew mirov vî tiştî tuwanc kir.

Jê

• tuwanc kirin (lêker)
• tuwanckirin (navdêr)

Herwiha

• tiwanc

Werger

• Tirkî: ihsas → tr, ima → tr