tiraşîn

Ji Wîkîferheng
Here cem: navîgasyon, lêgerîn

Kurdî[biguherîne]

lêker
navdêr,

tiraşîn (1)
tiraşîn (2)

Wate[biguherîne]

  1. (rih yan simêl yan mûyên dî) birrîn, jê kirin, kurr kirin
  2. (qelem yan tiştek wek wî) tûj kirin
  3. (depek / texteyek) renîn, hilû kirin
  4. (porr anku pirç) hût kirin, sifir kirin, hemû jê kirin

Herwiha[biguherîne]

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Tewîn[biguherîne]

Lêker:

  • -tiraş-

Tewandin[biguherîne]

Ji[biguherîne]

hevrehên din yên kurmancî text, texte, textik, soranî ته‌خته (texte) û تاشین (taşîn), hewramî taşin, gîlekî taşten, farisî تخته (texte/textê) û تراشیدن (teraşîden), pehlewî taşîten û textek, avestayî teşte-, sogdî t'ş, sanskrîtî तक्षति (tekşeti-), rûsî тесать (têsati), yûnaniya kevn τέχνη (têxnê: necarî, hostatî > teknîk), latînî texere (vehûnandin), tēla (torr), hemû ji proto-hindûewropî *tek̂Þ- (tiraşîn). Taht, tahta û tıraş / traş yên tirkî û թախտ (taxt) û տախտակ (taxtak) yên ermenî ji zimanên îranî hatine wergirtin.

[biguherîne]

Werger[biguherîne]

rih yan simêl tiraşîn:

dep/textik hilû kirin: