timatî

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: ti·ma·tî

Navdêr

timatî m

1. rewşa timabûnê
2. çikûsî, çikotî, qesîsî, xesîsî, çavtengî, timakarî^{[Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].}

Jê

• (Lêker) timatî kirin
• (Navdêr) timatîkirin

Etîmolojî

Ji tima +‎ -tî.

Werger

• Almanî: Geiz → de m, Habsucht → de m
• Farisî: طمعکار → fa, حریص → fa
• Îngilîzî: ^?miserliest → en
• Tirkî: tamahkârlık → tr, cimrilik → tr, çingenelik, hisset → tr, pintilik → tr, hasislik → tr, sıkılık → tr