terkîb
Bilêvkirin
[biguhêre]- Kîtekirin: ter·kîb
Navdêr
[biguhêre]terkîb m
- qedînek, pêkvedan, pevgihan, yekkirin, hevedudanî, raxistina rûpelan
Ji wêjeya klasîk
[biguhêre]- ~ 1640, Melayê Cizîrî, Dîwan:
- Çi munafat û luzûm in çi qiyas û çi misal
Ev çi tewlîd û çi terkîb e çi rûh in çi cesed
Ser bi 'iczê didirit quwwetê derrakeê ma
Etîmolojî
[biguhêre]ji erebî ترکيب (terkîb), hevreha akadî terkîbu ji rehê r-k-b- (siwar bûn / kirin) ku herwiha serekaniya peyva rikêb e. Wek ترکیب (terkîb) ketiye farisî wek terkip jî di tirkî de cih girtiye.