terbiyet

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: ter·bi·yet

Navdêr

terbiyet m

1. perwerde, fêrkirin, elimandin, hînkirin, taşandin, ders,
   rê û şêwazên ku dêbav zarokên xwe hîn dikin
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Tewandin

Tewandina terbiyet

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	terbiyet	terbiyet
Îzafe	terbiyeta	terbiyetên
Çemandî	terbiyetê	terbiyetan
Nîşandera çem.	wê terbiyetê	wan terbiyetan
Bangkirin	terbiyetê	terbiyetino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	terbiyetek	terbiyetin
Îzafe	terbiyeteke	terbiyetine
Çemandî	terbiyetekê	terbiyetinan

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: تەربیەت

Formên alternatîv

• terbiye

Jê

• terbiyet dan (lêker)
• terbiyet kirin (lêker)
• terbiyetdan (navdêr)
• terbiyetî
• terbiyetkar
• terbiyetkarî
• terbiyetker
• terbiyetkirin (navdêr)

Etîmolojî

Ji erebî تَرْبِيَة (tarbiya).

Werger

• Almanî: ^?Anstand → de, ^?Anständigkeit → de, ^?Erziehung → de, ^?Kultiviertheit
• Erebî: تَرْبِيَة → ar (tarbiya)
• Îngilîzî: discipline → en, education → en, manners → en, breeding → en, upbringing → en
• Tirkî:görgü → tr, terbiye → tr