tekrar

Kurmancî

Rengdêr

tekrar

1. dubare, dupat, çendcare, wekilandin, îade
   • ~ 1692, Ehmedê Xanî, Mem û Zîn:

     Fi l-hali bezîne pê û destan
     Tekrar li dest û pê û dawan
     Sed bûse didan ewan du lawan

Jê

• tekrar bûn (lêker)
• tekrar kirin (lêker)
• tekrarbûn (navdêr)
• tekrarbûyî (rengdêr)
• tekrarî
• tekrarker
• tekrarkirin (navdêr)
• tekrarkirî (rengdêr)

Etîmolojî

Ji erebî تَكْرَار‎ (takrār).

Werger

• Almanî: ^?Wiederholung → de m
• Farisî: تکرار → fa
• Îngilîzî: ^?repetition → en
• Tirkî: yineleme → tr, tekrar → tr

Hoker

tekrar

1. dîsan, cardin, cardî, hê carek din, hê hin carên din

Anagram

• krater

Tirkî

Bilêvkirin

• Deng (Îzmîr, Tirkiye):

  guhdar bikeⓘ

  (file)

Navdêr

tekrar

1. wekilandin, dubare, çendcare, tekrar
2. car din, dîsa

Etîmolojî

Ji erebî تَكْرار (takrār).

Anagram

• kerrat, krater