teben

Kurmancî

Mane

teben (cureyê rêzimanî?)

1. elbet, çi pê nevêt, bêguman, bêşik, tabî, jixwe, zaten, bêgotin

Herwiha

• teban
• teb'an
• teb'en

Etîmolojî

Ji erebî طبعا

Werger

• Îngilîzî: definitely → en, for sure → en