taqîb

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: ta·qîb

Navdêr

taqîb m

1. Li pey gerîn û lê nerîn daku bizane ka çi dike.

   Hevmane: şopandin, lipeyçûn, lidûçûn, lêpirsîn

   • 2007 adar, Beser Şahîn di hevpeyivînekê de li gel Diya Rûmet, Netkurd.com:

     Em di bin taqîba polîsan de ji mal derdiketin û dîsa di bin taqîba wan de dihatin malê.

Tewandin

Tewandina taqîb

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	taqîb	taqîb
Îzafe	taqîba	taqîbên
Çemandî	taqîbê	taqîban
Nîşandera çem.	wê taqîbê	wan taqîban
Bangkirin	taqîbê	taqîbino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	taqîbek	taqîbin
Îzafe	taqîbeke	taqîbine
Çemandî	taqîbekê	taqîbinan

Formên alternatîv

• tahqîb
• tehqîb
• te'qîb

Jê

• taqîb kirin (lêker)
• taqîbat
• taqîbî
• taqîbker
• taqîbkirin (navdêr)
• taqîbkirî (rengdêr)

Etîmolojî

Ji erebî [Peyv?]

Werger

• Tirkî: izlem → tr, takip → tr, izleyiş → tr