tûş

Kurmancî

Navdêr

tûş cins hewce ye (c=m: mê, c=n: nêr, c=mn: mê û nêr, c=nt: nêtar)

1. rû-bi-rû, hember, qabil
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]
2. parçeyek serbixwe

   Binêre; tîfş

Jê

• tûşî
• tûşî bûn
• tûşî yekî bûn

Etîmolojî

Hevreh bi soranî تووش (tûş), zazakî duş (“hember”), û par bi par herwisa dûçar (“tûşbûyî”); hevreh yan ji farisî دچار (dûçar), ji farisiya navîn [skrîpt hewce ye] (duşyar), ji dij.

Werger

• Îngilîzî: encounter → en
• Tirkî: çarpışma → tr, çarpma → tr, rastlaşma → tr

Rengdêr

tûş

1. xeter, talûke

   Karê tûş neke.