tîfşe

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /tiːfˈʃɛ/
• Kîtekirin: tîf·şe

Navdêr

tîfşe n

1. ker, qed, parçe, par, zûl, tûş, teqal

   tîfşeyek gundorî,
   tîfşe-tîfşe

2. teqal, qaş^{[Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].}

Herwiha

• tîfş

Jê

• (lêker) tîfşe kirin
• tîfşeker
• (navdêr) tîfşekirin
• (rengdêr) tîfşekirî