têra

Kurmancî

Rengdêr

têra

1. besî, kafî, têrî,
   têr bo kesekî yan tiştekî

   Ev av û xwarin têra me nake. (ji me re ne bes e)

Herwiha

• têre (2)
• têrî (2)

Jê

• têra kirin (lêker)
• têrakirin (navdêr)
• têrakirî (rengdêr)

Etîmolojî

Ji têr +‎ -a.

Werger

• Îngilîzî: enough → en, sufficient → en

Mane

têra (cureyê rêzimanî?)

1. Guhartoyeke tê re (“di wê ra”).

Mane

têra (cureyê rêzimanî?)

1. Guhartoyeke têrr (“ji "têrr"”).