têr

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

Rengdêr[biguherîne]

têr

  1. Ya / yê êdî ne hewceyî tiştekê/î (bi taybetî xwarinê).
  2. kafî, bes
    • Yek têra min dike. (Yek bo min bes e.)
  • têr = cureyek fririnde ye mina kûndan gostxûr e
  • têr = belbelîtank = pepule, kêzek xwesik û rengîn e û difirre
  • têr = heqîb, xurc, nemaze tûrikên li pişta keran jibo kel û pelên rewiyê bi kerê an jibo şivanan

Ji wêjeya klasîk[biguherîne]

Yek bi yek peykan çevî bûn çûne cergê da kulab
Pir bi wan curhan xwe têr in lew ko dî derman dikir
Şerbet û ava heyatê şekker û qend û gulab
(Dîwana Melayê Cizirî ~1640, Melayê Cizîrî)

Nêzîk[biguherîne]

Bide ber[biguherîne]

Bikaranîn[biguherîne]

Lêker:

Navdêr, mê:

[biguherîne]

Etîmolojî[biguherîne]

Wiki letter w cropped.svg  Etîmolojiya vê peyvê nehatiye nivîsîn. Eger tu bi rastî bizanî, kerem bike bişkoka "biguherîne" ya di ser van gotinan re bitikîne û etîmolojiya vê peyvê binivîse. Çavkaniyên ku te ew etîmolojî jê girtiye jî binivîse.

Werger[biguherîne]

Navdêr 1[biguherîne]

têr

  1. (çanteyê li pişta dewaran dikin) Binêre têrr.

Navdêr 2[biguherîne]

têr nêr

  1. (heywanên ku difirrin) Binêre teyr.