sultanî

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: sul·ta·nî

Navdêr

sultanî m

1. rewşa sultanbûnê

Ji wêjeya klasîk

• ~ 1640, Melayê Cizîrî, Dîwan:

  Dibit bêjin wî sultanî
  Bi heft ayatê furqanî

Etîmolojî

Ji sultan +‎ -î

Werger

• Tirkî: sultanlık → tr, ^?sultani → tr