sotî

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: so·tî

Rengdêr

sotî

1. Ya/yê ku hatiye sotandin.

   Hevmane: şewitandî, sotandî, agirpêketî, şewitî

   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]
2. Kesê/a ku gelek hej ji cotbûnê dike digel cinsê din; gelek hez kirin karekî bike.
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: سۆتی

Etîmolojî

Ji sotin.

Jê

• sotî bûn (lêker)
• sotî kirin (lêker)
• sotîbûn (navdêr)
• sotîbûyî (rengdêr)
• sotîkirin (navdêr)
• sotîkirî (rengdêr)

Ji wêjeya klasîk

• Bê hîsab werbûn di findan
  Sotiyê bêcan im ez — (Feqiyê Teyran, , ~1620)

Werger

• Îngilîzî : burned → en, (2) randy → en, ^?blazed → en, ^?charred → en, ^?fired → en, ^?incinerated → en, ^?adust → en, ^?conflagrant → en, ^?deflagrated → en, ^?sear → en, ^?smouldered → en
• Almanî: ^?verbrannt → de, ^?verkohlt → de
• Erebî: ^?الفتین, ^?محروق
• Tirkî : göynük → tr, yanık → tr