silsil

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: sil·sil

Navdêr

Tewandina silsil
Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	silsil	silsil
Îzafe	silsila	silsilên
Çemandî	silsilê	silsilan
Nîşandera çemandî	wê silsilê	wan silsilan
Bangkirin	silsilê	silsilino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	silsilek	silsilin
Îzafe	silsileke	silsiline
Çemandî	silsilekê	silsilinan

silsil m

1. binemal, binyat, malbat, dûnde, silale, zirryet, nevî, torin,
   hemû zarok û neviyên kesekî û zarroyên wan kesan
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]
2. nifş, cêl
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Herwiha

• silsile

Ji wêjeyê

• Silsileya padişahiya Kurdan ya dawiyê silsila Sasanî bû ku di çaxê hatina olê îslamê di (Cezîret elereb _ E’rebistanê) de bi rêket. Ev silsila Kurdan ji nav çû û pişre serxwebûna Îranê jî ji nav çû. — (Kelîmullah Tewehûdî di hevpeyivînekê de li gel Kakşar Oremar, Pen-kurd.org, 2005)

Etîmolojî

Ji erebî سلسلة (silsile^<t), hevreha amharî ሰንሰለት (senselat), îbranî שרשרת (şenşêrit), siryaniya kevn ܫܝܫܠܬܐ (şêşelta), akadî şerşettu. շղթայ (şiltay) ya ermeniya kevn ji siryanî ye.

Werger

• Farisî: سلسله → fa
• Tirkî: ^?anası danası → tr, ^?silsile → tr