siûd

 Herwiha binêre: si'ûd

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: si·ûd

Navdêr

siûd m

1. qeder, rojgar, şans, nesîb, qismet, talih, felek, enînivîs, bext
2. bextiyarî, dilşadfî, dilxweşî, kêfxweşî

Tewandin

Tewandina siûd

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	siûd	siûd
Îzafe	siûda	siûdên
Çemandî	siûdê	siûdan
Nîşandera çem.	wê siûdê	wan siûdan
Bangkirin	siûdê	siûdino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	siûdek	siûdin
Îzafe	siûdeke	siûdine
Çemandî	siûdekê	siûdinan

Formên alternatîv

• si'ûd
• suûd
• su'ûd

Jê

• bêsiûd
• bêsiûdî
• bisiûd
• siûddar
• siûdî (2)

Etîmolojî

Ji erebî [Peyv?]

Werger

navdêr

• Almanî: Fröhlichkeit → de nêr, Geschick → de nêtar, Glück → de nêtar, Schicksal → de nêtar, göttliche Vorsehung, ^?Dusel → de m
• Erebî: ^?سعادة, ^?قدر → ar, ^?قسمة, ^?مصير, ^?نصيب
• Farisî: تقدیر → fa, خوشبختی → fa, سرنوشت → fa, قدر → fa, قسمت → fa, نصیب → fa, بخت → fa, شانس → fa, طالع → fa
• Îngilîzî: destiny → en, fate → en, fortune → en, luck → en
• Tirkî: alın yazısı → tr, felek → tr, mukadderat → tr, şans → tr, talih → tr, ^?yıldız → tr