seyrî

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: sey·rî

Navdêr 1

seyrî m

1. Ecêbî, xerîbî, hêbet, behît, ne asayî, ne normalî.
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Herwiha

• seyirtî
• seyrîtî

Bide ber

• sêrî

Etîmolojî

Ji seyr +‎ -î

Jê

• seyrî bûn (lêker)
• seyrî kirin (lêker)
• seyrîbûn (navdêr)
• seyrîbûyî (rengdêr)
• seyrîkirin (navdêr)
• seyrîkirî (rengdêr)

Werger

• Îngilîzî: ^?eccentricity → en, ^?drollness → en, ^?quaintness → en, ^?uncanniness → en
• Tirkî: ilginçlik → tr, antikalık → tr, enteresanlık → tr, yabansılık → tr, ^?korkunçluk → tr

Navdêr 2

seyrî m

1. Seyr kirin, mêzandin, nerîn, berê xwe danê.

   Were em vê êvarê seyrî filmekî bikin.