seyirîn

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: se·yi·rîn

Lêker

seyirîn negerguhêz (lêkera xwerû)

1. (bi taybetî bi keştiyê di ser avê re) meşîn, gerîn, hatin û çûn, livîn.
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]
2. Nerîn, kirin, berê xwe dan, kirin, çavên xwe lê gerandin, temaşe kirin.
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Ji wêjeya klasîk

• Rûniştin û herdu wergerandin
  Gavek seyirîn li bejn û balan
  Pêlek heyirîn li zulf û xalan — (Ehmedê Xanî, Mem û Zîn, ~1692)

Herwiha

• seyîrîn
• seyrîn
• sêrîn
• sêyirîn
• sêyîrîn
• sêyrîn

Tewîn

• -seyir-

Bide ber

• heyirîn

Binêre herwiha

• seyran

Têkildar

• seyirandin

Jê

• seyirî
• seyirok
• seyirokî
• seyirvan
• seyirvanî

Etîmolojî

Ji seyr +‎ -în.

Werger

bi keştiyekê di ser avê re meşîn

• Almanî: fahren → de
• Esperantoyî: navigi → eo
• Ferî: stýra
• Fînî: purjehtia → fi
• Fransî: naviguer → fr
• Holendî: varen → nl
• Îngilîzî: navigate → en (to travel over water by a, sail → en
• Portugalî: navegar → pt
• Spanî: navegar → es

Navdêr

Tewandina seyirîn
Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	seyirîn	seyirîn
Îzafe	seyirîna	seyirînên
Çemandî	seyirînê	seyirînan
Nîşandera çemandî	wê seyirînê	wan seyirînan
Bangkirin	seyirînê	seyirînino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	seyirînek	seyirînin
Îzafe	seyirîneke	seyirînine
Çemandî	seyirînekê	seyirîninan

seyirîn m

1. Maneya vê madeyê hê nehatiye nivîsîn. Heke hûn maneya wê bizanin, kerem bikin binivîsin.
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]