serpoş

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: ser·poş

Navdêr

serpoş m

1. Parçeya cawî ya ku mirov (bi taybetî jin) porê xwe pê diniximînin.

   Hevmane: kefî, kevînk, dersok, egale, şarpe, xafik

2. Her tişta/ê ku serê mirovî an jî tiştekî dipoşe anku diniximîne yan vedişêre.

Ji wêjeya klasîk

• ~ 1640, Melayê Cizîrî, Dîwan:

  Hetta bi ebed teşne ceger ma di serabê
  Serpoş û qibaba me ye tesbîh û musella
  Wer da bidirînîn li xwe vê perde û niqabê

Tewandin

Tewandina serpoş

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	serpoş	serpoş
Îzafe	serpoşa	serpoşên
Çemandî	serpoşê	serpoşan
Nîşandera çem.	wê serpoşê	wan serpoşan
Bangkirin	serpoşê	serpoşino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	serpoşek	serpoşin
Îzafe	serpoşeke	serpoşine
Çemandî	serpoşekê	serpoşinan

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: سەرپۆش

Formên alternatîv

• serpoşik
• serpoşî
• serpoşk

Etîmolojî

Dara etîmolojiyê

Proto-hindûewropî
*ḱr̥h₂os

Proto-hindûîranî
*ĉr̥Has

Proto-îranî
*ċr̥Hah

Kurmancî
ser

Kurmancî
poş

Kurmancî
serpoş

Ji ser + poş.

Bide ber

• rûpoş

Werger

• Almanî: Gesichtsschleier → de, Kopfbedeckung → de mê
• Farisî: سرپوش → fa, کلاه → fa
• Îngilîzî: headscarf → en, (2) covering → en
• Tirkî: kapak → tr, kapüşon → tr, kepez → tr, kum → tr, nikap → tr, örtme → tr, peçe → tr, serpuş → tr, bürgü → tr