selefdarî

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: se·lef·da·rî

Navdêr

selefdarî m

1. rewşa selefdarbûnê
2. selefkarî, selefxurî, ribaxwerî, selefxwarî^{[Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].}

Etîmolojî

Ji selefdar +‎ -î

Werger

• Îngilîzî: usury → en
• Tirkî: faizcilik → tr, murabaha → tr, murabahacılık → tr, tefecilik → tr