sûre

 Herwiha binêre: sure, süre, şure, û şûre

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: sû·re

Navdêr

sûre cins hewce ye (c=m: mê, c=n: nêr, c=mn: mê û nêr, c=nt: nêtar)

1. ferker

Ji wêjeya klasîk

• ~ 1640, Melayê Cizîrî, Dîwan:

  Ey şehinşahê mu'ezzem heq nigehdarê te bî
  Sûreyê »inna fetehna« dor û madarê te bî
  Her kinarê pê ve wergêrî 'inanê himmetê

Etîmolojî

  Etîmolojiya vê peyvê nehatiye nivîsîn. Eger tu bi rastî bizanî, kerem bike bişkoka "biguhêre" ya di ser van gotinan re bitikîne û etîmolojiya vê peyvê binivîse. Çavkaniyên ku te ew etîmolojî jê girtiye jî binivîse.

Werger

• Farisî: سوره → fa
• Tirkî: sure → tr

Anagram

• erûs, serû