sûîstîmal

 Herwiha binêre: suistimal

Kurmancî

Navdêr

sûîstîmal n

1. îstîsmar, xerab bikaranîn, bikaranîna neminasib, şaşbikaranîn
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Formên alternatîv

• suîstîmal
• suistîmal
• sûîstimal

Jê

• sûîstîmal kirin
• sûîstîmal bûn
• sûîstîmalkirin
• sûîstîmalbûn
• sûîstîmalkirî
• sûîstîmalbûyî

Etîmolojî

Ji tirkî suistimal.

Werger

• Almanî: ^?Missbrauch → de m
• Farisî: ^?بدرفتاری → fa, ^?سوءاستفاده → fa, ^?سوئ رفتار
• Tirkî: suistimal → tr