rika

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: ri·ka

Rengdêr

rika

1. kîna, kînokî, xerezkar, kire, irqa, îmana, kuftê, kirê, qestî canê

Etîmolojî

Ji r +‎ -ika.

Werger

• Tirkî: garezi olmak, gıcık almak → tr, kasıtı olmak, kin bağlamak → tr

Latviyayî

Navdêr

rika m

1. ker, kert, felqe, parçe

Çavkanî

Ev made ji wergerên ker hatiye çêkirin. Dibe ku tê de xeletiya wergerê hebe.^{[rûpelên din]}