rikêb

Ji Wîkîferheng
Here nagîvasyonê Here lêgerînê

Kurdî[biguhêre]

Navdêr[biguhêre]

rikêbek

rikêb

  1. Asinê ku mirov piyê xwe dike tê de dema ku li ser pişta hespî ye.
    Hevmane: zengû

Bi alfabeyên din[biguhêre]

Herwiha[biguhêre]

Etîmolojî[biguhêre]

Ji erebî ركاب(rikab, siwar bûn), ji ر ك ب(r-k-b). Hevreha farisî ركاب(rikab), akadî rekabu (siwar bûn), erebî مركبة‎ (merkebe: erebeya dûv hespan) ji me- + r-k-b-, aramî ܡܪܟܒܬܐ‎ (merkevta), îbranî מרכבה‎ (merkaba), akadî nerkebtu. Ji eynî rehî: terkîb. Bo guherîna A bi Ê (rikab > rikêb) bidin ber kitab > kitêb.

Werger[biguhêre]