resmî

 Herwiha binêre: resmi

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: res·mî

Rengdêr

resmî

1. Fermî, dewletî, îdarî, mîrî, hikûmî, tişta/ê bi biryara dewletê tê kirin.

Dijmane

• ferdî
• kesînî
• şexsî
• takekesî

Jê

• resmî kirin (lêker)
• resmîkirin (navdêr)
• resmîkirî (rengdêr)
• resmîtî

Etîmolojî

Deyn ji erebî رَسْمِيّ (rasmiyy).

Bide ber

• gelemperî
• giştî

Werger

• Almanî: amtlich → de, offiziell → de, förmlich → de, behördlich → de, ^?feierlich → de, ^?gesetzmäßig
• Erebî: ^?رسمي → ar
• Farisî: رسمی → fa
• Îngilîzî: official → en
• Tirkî: resmî → tr, teklifli → tr, ^?resmi dil

Anagram

• Semîr, mesrî

Tirkî

Rengdêr

resmî

1. fermî, resmî, mîrî
2. cidî

Etîmolojî

Deyn ji erebî رَسْمِيّ (rasmiyy).