rencîde

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: ren·cî·de

Rengdêr

Pozîtîv	Komparatîv	Sûperlatîv
rencîde	rencîdetir	herî rencîde (merkezî) tewrî rencîde (rojavayî) rencîdetirîn (soranîzm)

rencîde

1. Xeyidandî, xeyidî, azarde, dilmayî, dilşikestî, acizkirî, acizbûyî, sil.
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Herwiha

• rencide

Têkildar

• rencandin
• rencîn

Jê

• rencîde bûn (lêker)
• rencîde kirin (lêker)
• rencîdebûn (navdêr)
• rencîdebûyî (rengdêr)
• rencîdekirin (navdêr)
• rencîdekirî (rengdêr)

Etîmolojî

Ji zimanên îranî, hevreha farisî رنجیده (rencîdê), têkilî renc û rêncber û farisî رنجیدن (rencîde: renc dan), pehlewî rexten (rehê dema niha -renc-) anku "renc dan, zehmetî kişandin)

Ji wêjeya klasîk

• Dîsa bi telbîsa reqîb
  Rencîde kir miskên xerîb
  Terka dilê ehbab-i da — (Melayê Cizîrî, Dîwan, ~1640)

Werger

• Almanî: gekränkt → de, verletzt → de, eingeschnappt → de
• Farisî: آزرده شده, مجروح → fa, جریحه دار → fa, مصدوم → fa
• Fînî: loukattu → fi, loukkaantunut → fi
• Îngilîzî: offended → en, hurt → en
• Tirkî: rencide → tr, gücendirilmiş, incinmiş → tr, incitilmiş, kalbı kırılmış, kalbı kırılmış, kalbi kırılmış