Here naverokê

renc

Ji Wîkîferheng

Bilêvkirin

[biguhêre]
[biguhêre]

renc m

  1. Ked, xebat, xizmet, kar, cehd, koşîn, zehmetkêşî, têkoşîn, pîkol, berxwedan.
    • 2026 gulan 20, Roşan Lezgîn, “Ji Zilma Partîzanan Nimûneyeka Piçûk”, li ser Zazaki.net‎[1], ji orjînalê di 27 hezîran 2026 de hatiye arşîvkirin, di 13 îlon 2026 de hatiye gihiştin:
      Ez karker im. Hatina min tenê renca destê min e, keda enîya min e.
  2. hewl, mihawele, rêncberî, paletî[Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].

Ji wêjeya klasîk

[biguhêre]
  • ~ 1640, Melayê Cizîrî, Dîwan:
    Nezerê safî dilê ser diderit nuqteya şek
    Ahûya min neko rencek te bi xatir bigehit
    Bi xwidêkî lew ko ew sek bi xwidê hate mesek

Tewandin

[biguhêre]
Tewandina renc
Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî renc renc
Îzafe renca rencên
Çemandî rencê rencan
Nîşandera çem. wê rencê wan rencan
Bangkirin rencê rencino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî rencek rencin
Îzafe renceke rencine
Çemandî rencekê rencinan

Formên alternatîv

[biguhêre]

Etîmolojî

[biguhêre]

Ji zimanên îranî, hevreha soranî renc, farisî رنج (renc) û رنجيدن (rencîden, “renc dan, ked kirin, zehmetî kêşan”), farisiya navîn renc (renc) û rexten (renc dan, ked kirin, zehmetî kêşan) ku rehê wê yê dema niha -renc- e.

Herwiha binêre

[biguhêre]

Werger

[biguhêre]