refaqet

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: re·fa·qet

Navdêr

refaqet m

1. Hevalî, hevrêtî, hogirî, hevalînî, hevaltî, bihevrebûn, ligelbûn.
   • 2009 çiriya pêşîn, Netkurd.com:

     Birêvebir û parlamenterên DTP û herweha bi hezaran kes jî refaqetî grûpê dikin. (anku li gel wan in.)

Tewandin

Tewandina refaqet

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	refaqet	refaqet
Îzafe	refaqeta	refaqetên
Çemandî	refaqetê	refaqetan
Nîşandera çem.	wê refaqetê	wan refaqetan
Bangkirin	refaqetê	refaqetino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	refaqetek	refaqetin
Îzafe	refaqeteke	refaqetine
Çemandî	refaqetekê	refaqetinan

Jê

• refaqet kirin (lêker)
• refaqetkirin (navdêr)
• refaqetkirî (rengdêr)

Têkildar

• refîq

Etîmolojî

Deyn ji erebî رَفَقَ (rafaqa).

Werger

• Almanî: Begleitung → de m, ^?Geleit → de m
• Tirkî: refakat → tr