rûreş

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: rû·reş

Rengdêr

Pozîtîv	Komparatîv	Sûperlatîv
rûreş	rûreştir	herî rûreş (merkezî) tewrî rûreş (rojavayî) rûreştirîn (soranîzm)

rûreş

1. Kesa/ê ketiye şermê; kesa/ê ji kêmasiyên xwe şerm dike.

   Hevmane: şermezar

   Dijmane: rûspî

   • Lê ko hişyar im gelo yan xewn e min dîtî bi xwab
     Dêwê mel'ûn û munafiq ê Xudê rûreş kirî
     Ma bi bala hilkişêtin 'aqibet çî bit selab — (Melayê Cizîrî, Dîwan, ~1640)

Formên alternatîv

• rwîreş

Jê

• rûreş bûn (lêker)
• rûreş kirin (lêker)
• rûreşbûn (navdêr)
• rûreşbûyî (rengdêr)
• rûreşî
• rûreşîtî
• rûreşketî (rengdêr)
• rûreşkirin (navdêr)
• rûreşkirî (rengdêr)
• rûreştî

Etîmolojî

Ji rû +‎ reş (rengê reş pêşkêşiya pîsatiyê dike).

Werger

• Almanî: schändlich → de, ^?entehrt → de, ^?berüchtigt → de
• Erebî: خجل → ar
• Farisî: سرافکنده → fa, روسیاه → fa, شرمسار → fa, خجالت زده → fa
• Îdoyî: shamanta → io, shamoza → io
• Îngilîzî: ashamed → en, reprobate → en, insolence → en, ^?disgraced → en, ^?imprudent → en, ^?insolent → en, ^?notorious → en
• Îtalî: umiliato → it
• Mecarî: megszégyenítve, megszégyenülve
• Tirkî: utanmış, mahcup → tr, kara yüzlü → tr, yüzü kara → tr