rûpoş

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: rû·poş

Navdêr

rûpoş m

1. Perde, kefî, kevînk, laçik, kefîk, serpoş.
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Tewandin

Tewandina rûpoş

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	rûpoş	rûpoş
Îzafe	rûpoşa	rûpoşên
Çemandî	rûpoşê	rûpoşan
Nîşandera çem.	wê rûpoşê	wan rûpoşan
Bangkirin	rûpoşê	rûpoşino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	rûpoşek	rûpoşin
Îzafe	rûpoşeke	rûpoşine
Çemandî	rûpoşekê	rûpoşinan

Formên alternatîv

• rûpoşk

Jê

• rûpoş kirin (lêker)
• rûpoşkirin (navdêr)
• rûpoşkirî (rengdêr)

Etîmolojî

Ji soranî ڕووپۆش (rûpoş), ji rû +‎ poşîn.

Werger

• Almanî: ^?Tuch → de m, ^?Umschlag → de m, ^?Visier → de m
• Farisî: ^?روپوش → fa
• Îngilîzî: mask → en, ^?muffler → en, ^?gasmask → en, ^?visor → en
• Tirkî: maske → tr, maskara → tr, atılım → tr