rûçikandin

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: rû·çi·kan·din

Lêker

rûçikandin gerguhêz

1. balindeyên serjêkirî ji perkirin, perên wan jê kirin, rûtkirin, verûçikandin
2. terrişandin
   • Ew li nava odê rûnişt, kevok di nava destên xwe de bir û anî û paşê pûrta li dora birênên kevokê rûçikand. — (Firat Cewerî, Girtî, Weşanên Nûdem, 1986)
3. bi xapandinê pereyê kesekî/kesekê jê stendin

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: ڕووچکاندن

Etîmolojî

Herwihan verûçikandin, verûçandin, bi resenî ji rû +‎ çandin anku çandina rûyî.

Werger

• Almanî: ausrupfen, auszupfen → de
• Farisî: ^?چیدن → fa
• Îngilîzî: depilating → en, depluming → en, ^?plucking → en, ^?pulling out → en
• Tirkî: sıyırma → tr, yolma → tr, sıyırmak → tr, soyup soğana çevirmek → tr, yolmak → tr, tüylerini yolmak, yüzmek → tr

Navdêr

Tewandina rûçikandin
Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	rûçikandin	rûçikandin
Îzafe	rûçikandina	rûçikandinên
Çemandî	rûçikandinê	rûçikandinan
Nîşandera çemandî	wê rûçikandinê	wan rûçikandinan
Bangkirin	rûçikandinê	rûçikandinino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	rûçikandinek	rûçikandinin
Îzafe	rûçikandineke	rûçikandinine
Çemandî	rûçikandinekê	rûçikandininan

rûçikandin m

1. Maneya vê madeyê hê nehatiye nivîsîn. Heke hûn maneya wê bizanin, kerem bikin binivîsin.

   Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Etîmolojî

  Etîmolojiya vê peyvê nehatiye nivîsîn. Eger tu bi rastî bizanî, kerem bike bişkoka "biguhêre" ya di ser van gotinan re bitikîne û etîmolojiya vê peyvê binivîse. Çavkaniyên ku te ew etîmolojî jê girtiye jî binivîse.