Here naverokê

rûçik

Ji Wîkîferheng

Bilêvkirin

[biguhêre]
[biguhêre]

rûçik m

  1. Herdu rexên rû yên li herdu alên difinê; cihê rihên zelaman lê şên dibin.
    Hevmane: alek, gep, sîmet, lam, lamik, sûret, dêm, hinarik, lem, lemik, alişk
    • 2012, Mîran Janbar, Qolyeya Cécileê, çapa 1ê, Weşanxaneya Lîs, →ISBN, rûpel 93:
      Lê gava ku çav pê ketibû, rengê rûçikê wî hatibû guhestin û çavên wî ji şermê qudûmên xwe şikênandibûn, wer li erdê nihêrîbûn.
  2. (mecazî) maske
    • (Tu dikarî tarîxa vê jêgirtinê binivîsî?), Rojen Barnas: Bi kurmanciya gewr, Enstîtuya kurdî ya Parîsê, ISBN: 2-908416-19-0, r.56:
      Orfeyîzm û Pîsagorasî ya Yûnana kevin, batinîtî û hurûfîtî yên îranî ya bisilman dûvajoyên vê ne, lêbelê di nav herikîna zeman de hin reng û rûçikên nû wergirtine.
    • 1993, Zeynelabidîn Zinar: Kadîna Mişkan, Weşanxaneya Çanda Kurdî, r.40:
      Her ku şev çû, sir û sermayê rûçikên xwe derxistin holê û bayekî gurr li wan rabû.

Tewandin

[biguhêre]
Tewandina rûçik
Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî rûçik rûçik
Îzafe rûçika rûçikên
Çemandî rûçikê rûçikan
Nîşandera çem. wê rûçikê wan rûçikan
Bangkirin rûçikê rûçikino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî rûçikek rûçikin
Îzafe rûçikeke rûçikine
Çemandî rûçikekê rûçikinan

Bi alfabeyên din

[biguhêre]

Etîmolojî

[biguhêre]

    Ji rû + -çik.

    Herwiha binêre

    [biguhêre]

    Werger

    [biguhêre]

    Anagram

    [biguhêre]