qerimî

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: qe·ri·mî

Rengdêr

qerimî, r-ya req

1. westiyayî, betilî, mandî, tehibî, kerixî, bêçare, bêhal

   Ez seetekê ji piyan ve sekinîm loma lingên min qerimî ne.

   • 2005, Firat Cewerî, Payiza Dereng, Avesta, di 2014 de hate weşandin, rûpel 28:

     Dê û bavê min jî li benda min bûn, çavên wan li riya min qerimî bûn, wan ez nedîtim û mirin.

2. qerisî, tezî, cemidî

   Firinde dê vê zivistanê ji ber sarmayê qerimî bibin.

Formên alternatîv

• qerrimî
• qerrimiyayî
• qerimiyayî

Têkildar

• qerimandî
• qerimokî

Etîmolojî

Ji qerimîn.

Werger

• Almanî: müde → de, starr → de, eisig → de
• Erebî: ^?متعب
• Îngilîzî: tired → en, overwrought → en, washed out → en, aweary → en, ^?toilworn → en
• Tirkî: yorgun → tr, tutuk → tr, camit → tr

Formeke lêkerê

qerimî

1. Formeke qerimîn:
   1. dema borî ya sade kesê duyem yekjimar
   2. dema borî ya sade kesê sêyem yekjimar

Anagram

• qemirî