qencî

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî qencî qencî
Îzafe qenciya qenciyên
Çemandî qenciyê qenciyan
Nişander a çemandî wê qenciyê wan qenciyan
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî qenciyek qenciyin
Îzafe qenciyeke qenciyine
Çemandî qenciyekê qenciyinan

navdêr,

Gotin[biguherîne]

  • IPA: /ˈqɛnd͡ʒiː/
  • Jihevqetandin: qen·cî

Wate[biguherîne]

  1. Alikariya ku bêberamber tê kirin, xêr, tişta/ê baş yê ku mirov bo kesekî dike yan dide kesekî bêyî ku bi xwe ti bedelekêwerbigire
  2. Ne guneh, (li gor hin dîn û olan) kirinên ku mirov dikare pê biçe biheştê û xwe ji dûjehê biparêze.

Ji wêjeya klasîk[biguherîne]

  • Bi-l-cumle bikin ji bo me tehsîn
    Bêjin ko »bi qencî hate tedwîn«
    Xelqê ji »yuhibbuhum« digergûn
    (Mem û Zîn ~1692, Ehmedê Xanî)

Pîrepend[biguherîne]

  • Te şûşt ava bigû, ez çi bikim qenciya bidû
  • Axa riyan tev dizane, riyên qenciyên bi gel qet nizane
  • Qencîya ne li cî, mirov dike falincî
  • Qencî qenciyan nas dike
  • Qencî qenciyan tîne
  • Qenciya ne li cî, bela ye
  • Qencî, licî
  • Qenciya bike biavêje avê
  • Qencî qenciyê dikişîne, xirabî, xirabiyê dikişîne
  • Bi qûna gincî, venamîne ji xêr û qencî

Biwêj[biguherîne]

  • Xêr û qencî vala çûn
  • Ne bi malê xwe, lê bi malê xelkê qencîkirin

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Dijwate[biguherîne]

Têkildar[biguherîne]

Ji[biguherîne]

qenc +

Bikaranîn[biguherîne]

Lêker:

Navdêr:

Rengdêr:

Werger[biguherîne]