qelaç

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /qɛˈlɑːt͡ʃ/
• Kîtekirin: qe·laç

Navdêr

qelaç n

1. Girên nabin zevî û şînahî lê şîn nayê, li deştan ciyên bilind.

   Zarok li serê qelaç li doberanan digerin.

   • çiya, newal û qelaç e ne melek im xwediyê tac im — (Ciwan Haco: Birîndar kirim xerîbiyê)

Jê

• qelaç bûn (lêker)
• qelaçbûn (navdêr)

Herwiha

• qeraç

Etîmolojî

  Etîmolojiya vê peyvê nehatiye nivîsîn. Eger tu bi rastî bizanî, kerem bike bişkoka "biguhêre" ya di ser van gotinan re bitikîne û etîmolojiya vê peyvê binivîse. Çavkaniyên ku te ew etîmolojî jê girtiye jî binivîse.

Werger

• Îngilîzî: reefy → en, rocky → en
• Tirkî: kıraç → tr, kayalık → tr, yamaç → tr, etek → tr, ot bitmeyen yamaç