qelûn

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

qelûnek

qelûn

  1. darikê ku mirov tûtinê tê de hildike û dûkêlê wê jê dikêşe devê xwe
    • Û wê şevê, dema ku wî qelûna peşîn ji titûnê dagirt, dema ku agir berdaye û dûman bi ser xist (...)(Epîlog, Hesenê Metê, Weşanxaneya Avesta)

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Herwiha[biguherîne]

Bide ber[biguherîne]

Ji[biguherîne]

ji erebî غليون (ẍelyûn)

[biguherîne]

Bi zaravayên kurdî[biguherîne]

Werger[biguherîne]