qaf

 Herwiha binêre: Qaf

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /ˈqɑːf/
• Kîtekirin: qaf

Navdêr 1

qaf m

1. Navê herfa ق (Q, q) di alfabeya erebî de.

Ji wêjeya klasîk

• ~ 1640, Melayê Cizîrî, Dîwan:

  Ger li kaba me nehin metqeb û bizmarê hudûs
  Dil di deryayê qidem qaf e bi sabit qedem î
  Gerçi da'im li serê ferqe me minşarê hudûs

Navdêr 2

qaf n

1. (Tirkmancî) Ser, mejî, mêjî.

   Qafê wî naşuxile.

Etîmolojî

Dara etîmolojiyê

Erebî
قَفًا (qafan)
patik

Osmanî
قفا‎ (qefa/qafa)
patik

Kurmancî
qaf

Ji osmanî قفا‎ (qefa/qafa, “patik”) ji erebî قَفًا (qafan, “patik”). Di kurdî de tenê li deverên din di bin tesîra tirkî de tê bikaranîn. Guherîna -en li dawiyê bi -a di tirkî de ji ber tesîra awayê nivîsîna di alfabeya erebî de peyda bûye.

Bide ber

• kaf

Werger

• Almanî:Kopf → de Haupt → de nêr, Oberseite → de
• Farisî: فرق سر, کله → fa, کله سر → fa
• Îngilîzî: nut → en, (4) basin → en
• Tirkî: kafa → tr, ser → tr, kafatası → tr