paşmêr

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: paş·mêr

Navdêr

paşmêr m yan n li gorî maneyê

1. Kesê ku hifza kesekî dike, destek dide, muhafeze dike.

   Hevmane: piştmêr, piştevan, piştgir, parêzker

   • "Gava Seydayê Namî dibistana keçan vedike, şêx û melên herêmê êrîşê tînin ser, ji mirîdên xwe re dibêjin "Namî konê şeytên li ser gir3e tilşeîrê vegirtiye." Ji bextiyariya Mele Namî re, wê demê axayê gund Eliyê Ebdê, paşmêriya Seyda dike, şêx bi mirîdên xwe re pol-poşman vedigere." — ( Agirê Sînema Amûdê - Mele Ehmedê Namî -pêşgotina Bavê Navê)

Etîmolojî

Ji paş +‎ mêr.

Jê

• paşmêrî

Werger

• Tirkî: hami → tr, himayeci → tr