pêçî

 Herwiha binêre: peći, peči, péci, û pêçi

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /ˈpˤeːt͡ʃˤiː/

• Deng (Bidlîs):

  guhdar bikeⓘ

  (file)

• Kîtekirin: pê·çî

Navdêr

Pêçiyek.

pêçî m

1. (anatomî) Parçeyên zirav yên bi serê her yek ji dest û piyên mirovan ve pênc lib hene.
   • 2018, Îrfan Amîda, Şevek Şîzofren, Weşanên Lîs, →ISBN, rûpel 6:

     Dema weku bi pêçîyên xwe kerînekên guh bixijiqînin direyin ji bo xwe direyin û niha jî ew bû, ne ew dengê ku ew têxista nav hesaban û saw bi ser xista.

   • 2024, Sevim Hatun Sürücü, “Mecîdê Hemgulî: Jiyan, Dengbêjî û Bernivîsandina Destana Mihemed Emîn (Leyla û Mecrûn)”, li ser Kurdiyat‎^[1], hejmar 10, →DOI, →ISSN, ji orjînalê di 5 îlon 2026 de hatiye arşîvkirin, di 5 îlon 2026 de hatiye gihiştin, rûpel 44 ji 41–65:

     Mecîdê Hemgulî di dawiya emrê xwe da bi nexweşiya şekir dikeve, nexweşî lê giran dibe, ewil pêçiyên lingê wî paşê jî ling heta kabê jêdikin […]

Tewandin

Tewandina pêçî

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	pêçî	pêçî
Îzafe	pêçiya	pêçiyên
Çemandî	pêçiyê	pêçiyan
Nîşandera çem.	wê pêçiyê	wan pêçiyan
Bangkirin	pêçiyê	pêçiyino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	pêçiyek	pêçiyin
Îzafe	pêçiyeke	pêçiyine
Çemandî	pêçiyekê	pêçiyinan

Formên alternatîv

• bêçi
• pêçi

Hevmane

• pence
• tibl
• til
• tilî
• tilîk

Jê

• şûnpêçî

Etîmolojî

Maneya bingehîn tilên piyan bû, ji zimanên îranî, hevreha farisî پاچه (paçê: pêyên biçûk, yên heywanan), farisiya navîn paçek, têkilî pê.

Navên tilan

• pêçiya beranî, beranek
• pêçiya şehdê
• pêçiya nîvê, nêvdar
• pêçiya gustîlê, babelîç
• pêçiya qeleqîçê, qûlîçk

Werger

til — binêre til

Anagram

• çîpê