osmanî

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: os·ma·nî

Navdêr

osmanî m

1. Imparatoriyek bû li Tirkiyeyê û Rojhilata Navîn û bakurê Afrîkayê û başûr-rojhilata Ewropayê ji nêzî salên 1300 ta 1924ê
   û paytextê wê Stenbol bû.
2. (ziman) zimanê fermî yê wê dewletê ku ji bingeh ve tirkî bû lê bi alfabeya erebî dihat nivîsîn û bandorek mezin ya farisî jî lê hebû.

Tewandin

Tewandina osmanî

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	osmanî	osmanî
Îzafe	osmaniya	osmaniyên
Çemandî	osmaniyê	osmaniyan
Nîşandera çem.	wê osmaniyê	wan osmaniyan
Bangkirin	osmaniyê	osmaniyino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	osmaniyek	osmaniyin
Îzafe	osmaniyeke	osmaniyine
Çemandî	osmaniyekê	osmaniyinan

Formên alternatîv

• osmanlî

Jê

• osmanîtî
• osmanîkî

Etîmolojî

Ji Osman +‎ -î.

Werger

• Erebî: عثماني
• Îngilîzî: Ottoman → en
• Tirkî: Osmanlı → tr, Osmanlıca → tr

Navdêr

osmanî m

1. rûniştvanên wê dewletên yan kesa/ê ji wê dewletê

Tewandin

Tewandina osmanî

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	osmanî	osmanî
Îzafe	osmaniya	osmaniyên
Çemandî	osmaniyê	osmaniyan
Nîşandera çem.	wê osmaniyê	wan osmaniyan
Bangkirin	osmaniyê	osmaniyino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	osmaniyek	osmaniyin
Îzafe	osmaniyeke	osmaniyine
Çemandî	osmaniyekê	osmaniyinan

Rengdêr

osmanî

1. Tiştên wê dewletê.

Anagram

• masonî