orrîn

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

Lêker[biguherîne]

orrîn

  1. orre-or kirin, dengê mangeyan û gayan kirin
  2. hîrrîn, dengê mirovan yê mîna dengê mangeyan û gayan

Herwiha[biguherîne]

Tewîn[biguherîne]

Lêker:

-orr-

Ji[biguherîne]

onomatopoetîk, ji proto-hindûewropî *reuǵ- (orrîn), hevreha ermenî առիւծ (aṙiwc: şêr), yûnanî ὠρυγή (orûgê: orrîn), latînî rūgio (orrîn). Herwiha hevreha ûr ya kurdî.

[biguherîne]

Têkildar[biguherîne]

Werger[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî orrîn orrîn
Îzafe orrîna orrînên
Çemandî orrînê orrînan
Nîşandera çemandî orrînê wan orrînan
Bangkirin orrînê orrînino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî orrînek orrînin
Îzafe orrîneke orrînine
Çemandî orrînekê orrîninan

orrîn

  1. Wateya vê peyvê hê nehatiye nivîsîn. Heke hûn wateya wê bizanin, kerem bikin binivîsin.
    • Çêlek oriya. Rojên eskeriyê hatin bîra wî. Jinik qeliqî. Wî bi qehr li seetê nerî. Seet tam nehê şevê bû. Wî hîn li seetê dinerî, çêlek dîsa oriya. Û bi ser de jî bi dengê xwe ê herî bilind. (Serok Altaxûs, Laleş Qaso, Çapa 2., 2009, weşanxana Komal)

Werger[biguherîne]