nima

Kurmancî

Bilêvkirin

IPA^(kilîd): /nɘˈmɑː/

Navdêr

nima m

1. hêma, nîşan, nîşe, îşaret

Jê

• nima kirin (lêker)
• nimakirin (navdêr)

Ji wêjeya klasîk

• Destê xwe ji hûçikê 'ebayê
  Kêşa û 'ecayibek nimayê
  Dîtin du kezî ji mişkê tatar — (Ehmedê Xanî, Mem û Zîn, ~1692)

Etîmolojî

  Etîmolojiya vê peyvê nehatiye nivîsîn. Eger tu bi rastî bizanî, kerem bike bişkoka "biguhêre" ya di ser van gotinan re bitikîne û etîmolojiya vê peyvê binivîse. Çavkaniyên ku te ew etîmolojî jê girtiye jî binivîse.

Werger

• Tirkî: imge → tr

Mazateciya çiquihuitlan

Navdêr

nima

1. (anatomî) term, cenaze, cendek, cesed, kelex

Çavkanî

Ev made ji wergerên term hatiye çêkirin. Dibe ku tê de xeletiya wergerê hebe.^{[rûpelên din]}

Ozbekî

Cînav

nima

1. çi