Here naverokê

naçar

Ji Wîkîferheng

Bilêvkirin

[biguhêre]

Rengdêr

[biguhêre]

naçar

  1. mecbûr, bêçare, seqer
    • ~ 1692, Ehmedê Xanî, Mem û Zîn:
      Herçî ko nekir bi dînî iqrar
      Naçar gelek bi şîr fena bûn
      Hetta ko hinek bi dîn teba bûn
    • 1857, Mela Mûsayê Hekarî, amadekariya Hêmin Omer, Durrû’l Mecalîs, di 2022 de hate weşandin, rûpel 141:
      Destê bab û dayê neçûye qetla wî, naçar bûyî anîn, ew zarok di paçikan pêçayî danîne nêv sindûqekê û avetine Nîlê mubarek.

Etîmolojî

[biguhêre]

    Ji na + çare.

    Werger

    [biguhêre]

    Anagram

    [biguhêre]

    Rengdêr

    [biguhêre]

    naçar

    1. neçar, bêçar, seqer