muxtarî
Bilêvkirin
[biguhêre]- Kîtekirin: mux·ta·rî
Navdêr
[biguhêre]muxtarî m
- kar û jiyana muxtaran: Muxtarî li wî nayê.
Tewandin
[biguhêre]| Zayenda mê ya binavkirî | ||
|---|---|---|
| Rewş | Yekjimar | Pirjimar |
| Navkî | muxtarî | muxtarî |
| Îzafe | muxtariya | muxtariyên |
| Çemandî | muxtariyê | muxtariyan |
| Nîşandera çem. | wê muxtariyê | wan muxtariyan |
| Bangkirin | muxtariyê | muxtariyino |
| Zayenda mê ya nebinavkirî | ||
| Rewş | Yekjimar | Pirjimar |
| Navkî | muxtariyek | muxtariyin |
| Îzafe | muxtariyeke | muxtariyine |
| Çemandî | muxtariyekê | muxtariyinan |
Hevmane
[biguhêre]- muxtartî
Etîmolojî
[biguhêre]
Etîmolojiya vê peyvê nehatiye nivîsîn. Eger tu bi rastî bizanî, kerem bike bişkoka "biguhêre" ya di ser van gotinan re bitikîne û etîmolojiya vê peyvê binivîse. Çavkaniyên ku te ew etîmolojî jê girtiye jî binivîse.
Werger
[biguhêre]Formeke navdêrê
[biguhêre]muxtarî
- formek tewandî ji peyva muxtar: Muxtarî ew ji gund derxist. Hevwate: muxtêr
- Dû re bi emrê çawîş, leşkeran bi milê muxtêr girtin, ew derxistin der, birin meydana gund û ew bi kindirê, bi darê ve girê dan — (Firat Cewerî (1986), Girtî, Weşanên Nûdem)